STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова распакоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распако́ўка мн. распако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
распако́ўкі мн. распако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
распако́ўцы мн. распако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
распако́ўку мн. распако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
распако́ўкай, распако́ўкаю мн. распако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
распако́ўцы мн. распако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Пакуль мы былі нездаволеныя жыццём, яно скончылася…
raspakoŭka — беларуская лацінка
Слова распакоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распакоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распакоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распако́ўванне (13)
(7) пако́ўка ‹
› распако́ўвацца (13)
(9) запако́ўка ‹
› распако́ўваць (12)
(11) перапако́ўка ‹
› распако́ўшчык (12)
(8) упако́ўка ‹
› распако́ўшчыца (13)
(8) упако́ўка ‹
› распа́л (6)
(12) пераўпако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Пінск