мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
распако́ўваць — дзеяслоў распако́ўшчык — назоўнік
канцэпт

распакоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова распакоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
распако́ўка

мн.  распако́ўкі
Родны
каго? чаго?
распако́ўкі

мн.  распако́вак
Давальны
каму? чаму?
распако́ўцы

мн.  распако́ўкам
Вінавальны
каго? што?
распако́ўку

мн.  распако́ўкі
Творны
кім? чым?
распако́ўкай, распако́ўкаю

мн.  распако́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
распако́ўцы

мн.  распако́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыч — маўклівы, пануры чалавек


Дарослае жыццё — гэта калі ты любіш усе рэлігійныя святы, таму што ў гэты дзень падвойная аплата змены на заводзе.


raspakoŭka — беларуская лацінка

Слова распакоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік распакоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове распакоўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


распако́ўванне (13)

(7) пако́ўка

распако́ўвацца (13)

(9) запако́ўка

распако́ўваць (12)

(11) перапако́ўка

распако́ўшчык (12)

(8) упако́ўка

распако́ўшчыца (13)

(8) упако́ўка

распа́л (6)

(12) пераўпако́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кастрычніцкая - кострищенская