STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́ўка мн. пако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пако́ўкі мн. пако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пако́ўцы мн. пако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пако́ўку мн. пако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пако́ўкай, пако́ўкаю мн. пако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пако́ўцы мн. пако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Усё жыццё авечка ваўкоў баялася, а з'еў яе пастух.
грузінская прыказка— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
pakoŭka — беларуская лацінка
Слова пакоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́ўзацца (10)
(8) блако́ўка ‹
› пако́ўзаць (9)
(11) разблако́ўка ‹
› пако́ўзвацца (11)
(7) нако́ўка ‹
› пако́ўнасць (10)
(9) запако́ўка ‹
› пако́ўны (7)
(11) перапако́ўка ‹
› пако́ўшчык (9)
(10) распако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
