STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова накоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
нако́ўка мн. нако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
нако́ўкі мн. нако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
нако́ўцы мн. нако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
нако́ўку мн. нако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
нако́ўкай, нако́ўкаю мн. нако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
нако́ўцы мн. нако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
У Мінску 160 тыс. галубоў, 500 птушак на кожным кв. км.
не ведаю, навошта вам гэтая інфаnakoŭka — беларуская лацінка
Слова накоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік накоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове накочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нако́ўзаны (9)
(9) талако́ўка ‹
› нако́ўзацца (10)
(8) блако́ўка ‹
› нако́ўзаць (9)
(11) разблако́ўка ‹
› нако́чаны (8)
(7) пако́ўка ‹
› нако́чаны (8)
(7) пако́ўка ‹
› нако́чванне (10)
(9) запако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
