аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова талакоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
талако́ўка мн. талако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
талако́ўкі мн. талако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
талако́ўцы мн. талако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
талако́ўку мн. талако́вак |
| Творны кім? чым? |
талако́ўкай, талако́ўкаю мн. талако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
талако́ўцы мн. талако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
talakoŭka — беларуская лацінка
Слова талакоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік талакоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове талалуй + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› талакня́ны (9)
(7) бако́ўка ‹
› талако́вы (8)
(7) дако́ўка ‹
› талако́й (7)
(7) зако́ўка ‹
› талалу́й (7)
(8) блако́ўка ‹
› таламічны (9)
(11) разблако́ўка ‹
› таламу́ціць (10)
(7) нако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.