аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова распакоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распако́ўшчык мн. распако́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
распако́ўшчыка мн. распако́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
распако́ўшчыку мн. распако́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
распако́ўшчыка мн. распако́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
распако́ўшчыкам мн. распако́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
распако́ўшчыку мн. распако́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
Жывеш — хочацца выпіць. Вып'еш — хочацца жыць.
raspakoŭščyk — беларуская лацінка
Слова распакоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распакоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распакоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распако́ўвацца (13)
(11) панажо́ўшчык ‹
› распако́ўваць (12)
(11) бранзо́ўшчык ‹
› распако́ўка (10)
(9) пако́ўшчык ‹
› распако́ўшчыца (13)
(10) упако́ўшчык ‹
› распа́л (6)
(10) брако́ўшчык ‹
› распалаві́нены (13)
(13) разбрако́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.