STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова саракоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сарако́ўка мн. сарако́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
сарако́ўкі мн. сарако́вак |
| Давальны каму? чаму? |
сарако́ўцы мн. сарако́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
сарако́ўку мн. сарако́ўкі |
| Творны кім? чым? |
сарако́ўкай, сарако́ўкаю мн. сарако́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сарако́ўцы мн. сарако́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шануй людзей, то і цябе шанавацьмуць.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
sarakoŭka — беларуская лацінка
Слова саракоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік саракоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саракуш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саракато́нны (11)
(8) упако́ўка ‹
› саракахвілі́нны (14)
(8) упако́ўка ‹
› Саракі́ (6)
(12) пераўпако́ўка ‹
› сараку́ш (7)
(8) брако́ўка ‹
› сарамата́ (8)
(12) перабрако́ўка ‹
› сараматлі́вы (11)
(10) адбрако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
