аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паездка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пае́здка мн. пае́здкі |
| Родны каго? чаго? |
пае́здкі мн. пае́здак |
| Давальны каму? чаму? |
пае́здцы мн. пае́здкам |
| Вінавальны каго? што? |
пае́здку мн. пае́здкі |
| Творны кім? чым? |
пае́здкай, пае́здкаю мн. пае́здкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пае́здцы мн. пае́здках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
pajezdka — беларуская лацінка
Слова паездка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паездка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паёк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пае́здачка (9)
(8) аб'е́здка ‹
› паездзіцца (10)
(7) дае́здка ‹
› пае́здзіць (9)
(7) зае́здка ‹
› паеката́ць (9)
(10) турпае́здка ‹
› паенакапле́нне (13)
(8) прае́здка ‹
› пае́нкванне (10)
(7) вы́ездка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.