паенкванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паенкванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пае́нкванне мн. пае́нкванні
Родны каго? чаго?	пае́нквання мн. пае́нкванняў
Давальны каму? чаму?	пае́нкванню мн. пае́нкванням
Вінавальны каго? што?	пае́нкванне мн. пае́нкванні
Творны кім? чым?	пае́нкваннем мн. пае́нкваннямі
Месны у кім? у чым?	пае́нкванні мн. пае́нкваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Прачнулася раніцай і думаю: «А ці не паехаць мне ў Францыю». І не паехала!

pajenkvannie — беларуская лацінка

Слова паенкванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: