аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова паенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пае́нне мн. пае́нні |
| Родны каго? чаго? |
пае́ння мн. пае́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пае́нню мн. пае́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пае́нне мн. пае́нні |
| Творны кім? чым? |
пае́ннем мн. пае́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пае́нні мн. пае́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма лепшай рэчы, як свіныя плечы.
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
pajennie — беларуская лацінка
Слова паенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паеханне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паенакапле́нне (13)
(13) мікраўгнае́нне ‹
› пае́нкванне (10)
(13) землеўгнае́нне ‹
› пае́нкваць (9)
(11) біяўгнае́нне ‹
› пае́нчыцца (9)
(10) аўтапае́нне ‹
› пае́нчыць (8)
(6) ра́енне ‹
› пае́сці (6)
(6) рае́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.