аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазычэнніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазычэ́нніца мн. пазычэ́нніцы |
| Родны каго? чаго? |
пазычэ́нніцы мн. пазычэ́нніц |
| Давальны каму? чаму? |
пазычэ́нніцы мн. пазычэ́нніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пазычэ́нніцу мн. пазычэ́нніц |
| Творны кім? чым? |
пазычэ́нніцай, пазычэ́нніцаю мн. пазычэ́нніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазычэ́нніцы мн. пазычэ́нніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
pazyčennica — беларуская лацінка
Слова пазычэнніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазычэнніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазявота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазычыцца (9)
(11) апушчэ́нніца ‹
› пазы́чыць (8)
(11) хрышчэ́нніца ‹
› пазычэ́ннік (10)
(11) ачышчэ́нніца ‹
› пазюзю́каць (10)
(9) кашэ́нніца ‹
› пазю́каць (8)
(11) галашэ́нніца ‹
› пазя́біць (8)
(9) машэ́нніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).