STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазявота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазяво́та мн. пазяво́ты |
| Родны каго? чаго? |
пазяво́ты мн. пазяво́таў, пазяво́т |
| Давальны каму? чаму? |
пазяво́це мн. пазяво́там |
| Вінавальны каго? што? |
пазяво́ту мн. пазяво́ты |
| Творны кім? чым? |
пазяво́тай, пазяво́таю мн. пазяво́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазяво́це мн. пазяво́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аняго́ж, аня́ж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
paziavota — беларуская лацінка
Слова пазявота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазявота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазямельнае + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазя́блы (7)
(6) ахво́та ‹
› пазя́бнуць (9)
(8) неахво́та ‹
› пазява́ць (8)
(7) крыво́та ‹
› пазязюле́ць (10)
(7) бляво́та ‹
› пазяле́нены (10)
(7) мляво́та ‹
› пазяле́нены (10)
(7) благо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз