STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова блявота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бляво́та мн. бляво́ты |
| Родны каго? чаго? |
бляво́ты мн. бляво́таў, бляво́т |
| Давальны каму? чаму? |
бляво́це мн. бляво́там |
| Вінавальны каго? што? |
бляво́ту мн. бляво́ты |
| Творны кім? чым? |
бляво́тай, бляво́таю мн. бляво́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
бляво́це мн. бляво́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
bliavota — беларуская лацінка
Слова блявота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блявота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блявоцце + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блю́шчык (7)
(8) неахво́та ‹
› блява́нне (8)
(7) крыво́та ‹
› блява́ць (7)
(8) пазяво́та ‹
› бляво́цце (8)
(7) мляво́та ‹
› бляву́зганне (11)
(7) благо́та ‹
› бляву́зганнік (12)
(8) немаго́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
