STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крывота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крыво́та мн. крыво́ты |
| Родны каго? чаго? |
крыво́ты мн. крыво́таў, крыво́т |
| Давальны каму? чаму? |
крыво́це мн. крыво́там |
| Вінавальны каго? што? |
крыво́ту мн. крыво́ты |
| Творны кім? чым? |
крыво́тай, крыво́таю мн. крыво́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
крыво́це мн. крыво́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»kryvota — беларуская лацінка
Слова крывота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крывота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крывотнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крывіча́нскі (11)
(6) ірво́та ‹
› Крывічы́ (7)
(6) ахво́та ‹
› Кры́вія (6)
(8) неахво́та ‹
› крыво́тлівы (10)
(8) пазяво́та ‹
› крыво́тна (8)
(7) бляво́та ‹
› крыво́тнік (9)
(7) мляво́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
