Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

паклоннік, -а, мужчынскі род
  1. Той, хто пакланяецца каму-н. як богу.
  2. Той, хто з захапленнем, з павагай адносіцца да каго-, чаго-н. Паклоннік мастацтва. ▪ Выдатны рускі рэжысёр Усевалад Мейерхольд заўважыў неяк маладога паклонніка свайго таленту і запрасіў яго на работу ў тэатр. ← Яўген Рамановіч.
  3. Той, хто праяўляе ў адносінах да дзяўчыны, жанчыны сваю сімпатыю. За букет кветак на развітанне мой дарожны паклоннік усё ж атрымаў мой адрас... ← Алена Васілевіч.

❌

паклоннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паклоннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пакло́ннік мн. пакло́ннікі
Родны каго? чаго?	пакло́нніка мн. пакло́ннікаў
Давальны каму? чаму?	пакло́нніку мн. пакло́ннікам
Вінавальны каго? што?	пакло́нніка мн. пакло́ннікаў
Творны кім? чым?	пакло́ннікам мн. пакло́ннікамі
Месны у кім? у чым?	пакло́нніку мн. пакло́нніках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Даўней было раўней.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Слова паклоннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік паклоннік — у родным, давальным, творным і месным склоне

паклоннік

Навігатар

Мемчыкі