аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакорм
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́рм мн. пако́рмы |
| Родны каго? чаго? |
пако́рму мн. пако́рмаў |
| Давальны каму? чаму? |
пако́рму мн. пако́рмам |
| Вінавальны каго? што? |
пако́рм мн. пако́рмы |
| Творны кім? чым? |
пако́рмам мн. пако́рмамі |
| Месны у кім? у чым? |
пако́рме мн. пако́рмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
pakorm — беларуская лацінка
Слова пакорм (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакорм — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакорнамудрасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́рліва (9)
(8) рэладо́рм ‹
› пако́рлівасць (12)
(4) ко́рм ‹
› пако́рлівы (9)
(8) недако́рм ‹
› пако́рмлены (10)
(8) перако́рм ‹
› пако́рмлены (10)
(7) прако́рм ‹
› пако́рна (7)
(6) абко́рм ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.