аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пакорнамудрасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакорнаму́драсць мн. пакорнаму́драсці |
| Родны каго? чаго? |
пакорнаму́драсці мн. пакорнаму́драсцяў, пакорнаму́драсцей |
| Давальны каму? чаму? |
пакорнаму́драсці мн. пакорнаму́драсцям |
| Вінавальны каго? што? |
пакорнаму́драсць мн. пакорнаму́драсці |
| Творны кім? чым? |
пакорнаму́драсцю мн. пакорнаму́драсцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пакорнаму́драсці мн. пакорнаму́драсцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
я не душніла, я перфекцыяніст
pakornamudrasć — беларуская лацінка
Слова пакорнамудрасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакорнамудрасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакорнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́рмлены (10)
(9) шчо́драсць ‹
› пако́рна (7)
(8) му́драсць ‹
› пако́рна-рахма́ны (15)
(12) любаму́драсць ‹
› пако́рнасць (10)
(11) праму́драсць ‹
› пако́рнік (8)
(13) хітраму́драсць ‹
› пако́рніца (9)
(13) пустаму́драсць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.