STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакоўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пако́ўшчыца мн. пако́ўшчыцы |
| Родны каго? чаго? |
пако́ўшчыцы мн. пако́ўшчыц |
| Давальны каму? чаму? |
пако́ўшчыцы мн. пако́ўшчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
пако́ўшчыцу мн. пако́ўшчыц |
| Творны кім? чым? |
пако́ўшчыцай, пако́ўшчыцаю мн. пако́ўшчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пако́ўшчыцы мн. пако́ўшчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!
pakoŭščyca — беларуская лацінка
Слова пакоўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакоўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакоша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пако́ўнасць (10)
(12) галадо́ўшчыца ‹
› пако́ўны (7)
(12) забудо́ўшчыца ‹
› пако́ўшчык (9)
(12) калядо́ўшчыца ‹
› пако́хацца (9)
(13) распако́ўшчыца ‹
› пако́хаць (8)
(11) упако́ўшчыца ‹
› пако́чаны (8)
(11) брако́ўшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
