аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакража
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакра́жа мн. пакра́жы |
| Родны каго? чаго? |
пакра́жы мн. пакра́ж |
| Давальны каму? чаму? |
пакра́жы мн. пакра́жам |
| Вінавальны каго? што? |
пакра́жу мн. пакра́жы |
| Творны кім? чым? |
пакра́жай, пакра́жаю мн. пакра́жамі |
| Месны у кім? у чым? |
пакра́жы мн. пакра́жах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
pakraža — беларуская лацінка
Слова пакража (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакража — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакрака + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакра́дваць (10)
(7) пакла́жа ‹
› пакра́дзены (10)
(7) прапа́жа ‹
› пакра́дзены (10)
(5) кра́жа ‹
› пакрака (7)
(5) пра́жа ‹
› пакра́каць (9)
(4) са́жа ‹
› пакра́кванне (11)
(5) ра́джа ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.