пакракванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пакракванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пакра́кванне мн. пакра́кванні
Родны каго? чаго?	пакра́квання мн. пакра́кванняў
Давальны каму? чаму?	пакра́кванню мн. пакра́кванням
Вінавальны каго? што?	пакра́кванне мн. пакра́кванні
Творны кім? чым?	пакра́кваннем мн. пакра́кваннямі
Месны у кім? у чым?	пакра́кванні мн. пакра́кваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Кардыцэпс разам з мёртвымі целамі насякомых уваходзіць у склад некаторых кітайскіх страў. Пытанне на мільён: дзе пачнецца зомбі-пандэмія?

Кітайцы прыдумалі моду піць каву са свінымі кішкамі. А потым здзіўляемся, адкуль кавіды бяруцца.

pakrakvannie — беларуская лацінка

Слова пакракванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: