аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пакручастасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакруча́стасць мн. пакруча́стасці |
| Родны каго? чаго? |
пакруча́стасці мн. пакруча́стасцяў, пакруча́стасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пакруча́стасці мн. пакруча́стасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пакруча́стасць мн. пакруча́стасці |
| Творны кім? чым? |
пакруча́стасцю мн. пакруча́стасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пакруча́стасці мн. пакруча́стасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця
pakručastasć — беларуская лацінка
Слова пакручастасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакручастасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакручванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакру́чаны (9)
(11) карча́стасць ‹
› пакру́чаны (9)
(12) дзірча́стасць ‹
› пакруча́ста (10)
(13) закруча́стасць ‹
› пакруча́сты (10)
(13) іго́льчастасць ‹
› пакру́чванне (11)
(10) вуша́стасць ‹
› пакру́чвацца (11)
(7) і́стасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.