пакручастасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова пакручастасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пакруча́стасць мн. пакруча́стасці
Родны каго? чаго?	пакруча́стасці мн. пакруча́стасцяў, пакруча́стасцей
Давальны каму? чаму?	пакруча́стасці мн. пакруча́стасцям
Вінавальны каго? што?	пакруча́стасць мн. пакруча́стасці
Творны кім? чым?	пакруча́стасцю мн. пакруча́стасцямі
Месны у кім? у чым?	пакруча́стасці мн. пакруча́стасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця

pakručastasć — беларуская лацінка

Слова пакручастасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: