мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пакрыўджанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пакры́ўджанасць мн. пакры́ўджанасці |
| Родны каго? чаго? |
пакры́ўджанасці мн. пакры́ўджанасцяў, пакры́ўджанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пакры́ўджанасці мн. пакры́ўджанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пакры́ўджанасць мн. пакры́ўджанасці |
| Творны кім? чым? |
пакры́ўджанасцю мн. пакры́ўджанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пакры́ўджанасці мн. пакры́ўджанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— У вас было шмат партнёраў?
— Не больш як адзін за раз.
pakryŭdžanasć — беларуская лацінка
Слова пакрыўджанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакрыўджанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакрыўленасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакрытыкава́ць (13)
(12) стру́джанасць ‹
› пакрыўдава́ць (12)
(11) асу́джанасць ‹
› пакры́ўджана (11)
(15) няспра́ўджанасць ‹
› пакры́ўджаны (11)
(13) укры́ўджанасць ‹
› пакры́ўджаны (11)
(11) зрэ́джанасць ‹
› пакры́ўджаны (11)
(13) разрэ́джанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.