мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пакулды́чыць — дзеяслоў па́кулле — назоўнік
канцэпт

пакулецька

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пакулецька
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 паку́лецька

мн.  паку́лецькі
Родны
каго? чаго?		 паку́лецькі

мн.  паку́лецек, паку́лецькаў
Давальны
каму? чаму?		 паку́лецьцы

мн.  паку́лецькам
Вінавальны
каго? што?		 паку́лецьку

мн.  паку́лецькі
Творны
кім? чым?		 паку́лецькай, паку́лецькаю

мн.  паку́лецькамі
Месны
у кім? у чым?		 паку́лецьцы

мн.  паку́лецьках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І вялізны дом з малой цэглы будуюць.


— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.


pakuliećka — беларуская лацінка

Слова пакулецька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пакулецька — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пакулле + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пакуламе́сіць (12)

(8) ву́нацька ‹

› пакулды́чыцца (12)

(10) цяпе́рацька ‹

› пакулды́чыць (11)

(8) ту́тацька ‹

› па́кулле (7)

(10) пату́лецька ‹

› па́куллевы (9)

(8) жабо́цька ‹

› паку́ль (6)

(8) жабу́цька ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

акцёры і дублёры

Акцёры і іх дублёры.