STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пакулле
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́кулле мн. па́куллі |
| Родны каго? чаго? |
па́кулля мн. па́кулляў |
| Давальны каму? чаму? |
па́куллю мн. па́куллям |
| Вінавальны каго? што? |
па́кулле мн. па́куллі |
| Творны кім? чым? |
па́куллем мн. па́куллямі |
| Месны у кім? у чым? |
па́куллі мн. па́куллях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
pakullie — беларуская лацінка
Слова пакулле (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакулле — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакульгванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пакулды́чыцца (12)
(7) заву́лле ‹
› пакулды́чыць (11)
(8) во́дгулле ‹
› паку́лецька (10)
(8) разгу́лле ‹
› па́куллевы (9)
(6) ску́лле ‹
› паку́ль (6)
(5) му́лле ‹
› паку́ль (6)
(7) шыпу́лле ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
