Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пал, -у, мужчынскі род
1. размоўнае слова Тое, што і запал¹ (у 2 знач.). Пытанне, кіну тае ў натоўп так проста і неспадзявана, ахаладзіла пал сялянскай злосці. ← Якуб Колас. Крэмез.. з палам даводзіў Размысловічу: — Укладзёмся да трыццатага. От пабачыш! ← Хвядос Шынклер.
2. абласное слова Павышаная тэмпература цела пры хваробе; гарачка. Сцягнуўшы з печы .. старую, вынашаную сівую суконную жакетку, [маці] ускінула на ногі [Тані]. — Гарыць агнём... Пал у дзяўчыны. ← Іван Пташнікаў.

❌

пал

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	па́л мн. па́лы
Родны каго? чаго?	па́лу мн. па́лаў
Давальны каму? чаму?	па́лу мн. па́лам
Вінавальны каго? што?	па́л мн. па́лы
Творны кім? чым?	па́лам мн. па́ламі
Месны у кім? у чым?	па́ле мн. па́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова пал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пал — у родным, давальным, творным і месным склоне

пал

Навігатар

Мемчыкі