Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

апал¹, -у, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў апальваць — апаліць.
  2. Тое, чым што-н. апальваецца (дровы, драўнінныя адыходы, торф і пад.); паліва. Але яшчэ пытае люты. Зіму прывёўшы на прычал, Ці добра, людзі, вы абуты? Як вы багаты на апал? ← Якуб Колас.
  3. Апрацоўка гліняных вырабаў высокай тэмпературай.
апал², -у, мужчынскі род
  Празрысты шклопадобны камень (звычайна малочнага колеру з блакітнаватым ці жаўтаватым адлівам), некаторыя гатункі яго лічацца каштоўнымі. А там Урал Хавае скарбы руд, Тапаз, апал, Цудоўны ізумруд. ← Аляксей Зарыцкі.

❌

апал

гэта

— дзеянне

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апа́л мн. —
Родны каго? чаго?	апа́лу мн. —
Давальны каму? чаму?	апа́лу мн. —
Вінавальны каго? што?	апа́л мн. —
Творны кім? чым?	апа́лам мн. —
Месны у кім? у чым?	апа́ле мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Слова апал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік апал — у родным, давальным, творным і месным склоне

апал

Навігатар

Мемчыкі