STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова палюбоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
палюбо́ўнік мн. палюбо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
палюбо́ўніка мн. палюбо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
палюбо́ўніку мн. палюбо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
палюбо́ўніка мн. палюбо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
палюбо́ўнікам мн. палюбо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
палюбо́ўніку мн. палюбо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
paliuboŭnik — беларуская лацінка
Слова палюбоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік палюбоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове палюбоўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› палюбі́ць (8)
(9) грыбо́ўнік ‹
› палюбо́ўна (9)
(10) бульбо́ўнік ‹
› палюбо́ўнасць (12)
(8) любо́ўнік ‹
› палюбо́ўніца (11)
(8) баво́ўнік ‹
› палюбо́ўніцтва (13)
(9) сцяго́ўнік ‹
› палюбо́ўны (9)
(9) шкадо́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
