аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова палюбоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
палюбо́ўнасць мн. палюбо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
палюбо́ўнасці мн. палюбо́ўнасцяў, палюбо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
палюбо́ўнасці мн. палюбо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
палюбо́ўнасць мн. палюбо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
палюбо́ўнасцю мн. палюбо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
палюбо́ўнасці мн. палюбо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ціхая цішыня гром прыносіць.
Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ
paliuboŭnasć — беларуская лацінка
Слова палюбоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік палюбоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове палюбоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› палюбі́цца (9)
(11) праці́ўнасць ‹
› палюбі́ць (8)
(13) супраці́ўнасць ‹
› палюбо́ўна (9)
(10) любо́ўнасць ‹
› палюбо́ўнік (10)
(10) цудо́ўнасць ‹
› палюбо́ўніца (11)
(13) паслядо́ўнасць ‹
› палюбо́ўніцтва (13)
(16) падпаслядо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.