STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аншліф
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́ншліф мн. а́ншліфы |
| Родны каго? чаго? |
а́ншліфа мн. а́ншліфаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́ншліфу мн. а́ншліфам |
| Вінавальны каго? што? |
а́ншліф мн. а́ншліфы |
| Творны кім? чым? |
а́ншліфам мн. а́ншліфамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́ншліфе мн. а́ншліфах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
anšlif — беларуская лацінка
Слова аншліф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аншліф — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аншлюс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аншла́г (6)
(6) бе́йліф ‹
› аншла́гавы (9)
(4) клі́ф ‹
› аншлагаўскі (11)
(4) шлі́ф ‹
› а́ншлюс (6)
(3) мі́ф ‹
› а́ншпуг (6)
(5) Іо́сіф ‹
› аншэ́ф (5)
(4) ка́йф ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
