аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аншлюс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́ншлюс мн. а́ншлюсы |
| Родны каго? чаго? |
а́ншлюсу мн. а́ншлюсаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́ншлюсу мн. а́ншлюсам |
| Вінавальны каго? што? |
а́ншлюс мн. а́ншлюсы |
| Творны кім? чым? |
а́ншлюсам мн. а́ншлюсамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́ншлюсе мн. а́ншлюсах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
але́ ж і — выказвае здзіўленне, захапленне, абурэнне, іронію
Але ж і навальніца! Але ж і нягоднік!
Любіш дранікі — любі і драць.
Любіш беларускае — сядзі і перакладай.
anšlius — беларуская лацінка
Слова аншлюс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аншлюс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аншпуг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аншла́гавы (9)
(4) флю́с ‹
› аншлагаўскі (11)
(4) флю́с ‹
› а́ншліф (6)
(4) шлю́с ‹
› а́ншпуг (6)
(4) гню́с ‹
› аншэ́ф (5)
(7) Ві́льнюс ‹
› анэксавацца (11)
(9) гідрабі́яс ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.