Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

флюс¹, -у, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Нарыў пад надкосніцай, выкліканы хворым зубам, у сувязі з чым падпухае шчака.
   [Ням. Fluß.]
флюс², -у, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін
  1. Рэчыва, якое дабаўляецца да руды пры плаўцы для аддзялення шлаку і шкодных прымесей ад метаду.
  2. Рэчыва, якое скарыстоўваецца пры луджэнні, зварцы для ачысткі паверхні метаду ад вокіслаў.
  3. Рэчыва, якім запаўняюць поры гліняных і фарфоравых вырабаў пры абпальванні для надання ім моцнасці.
   [Ням. Fluß.]

❌

флюс

гэта

— нарыў

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова флюс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	флю́с мн. флю́сы
Родны каго? чаго?	флю́су мн. флю́саў
Давальны каму? чаму?	флю́су мн. флю́сам
Вінавальны каго? што?	флю́с мн. флю́сы
Творны кім? чым?	флю́сам мн. флю́самі
Месны у кім? у чым?	флю́се мн. флю́сах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)

— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.

Слова флюс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік флюс — у родным, давальным, творным і месным склоне

флюс

Навігатар

Мемчыкі