Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

флюс¹, -у, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Нарыў пад надкосніцай, выкліканы хворым зубам, у сувязі з чым падпухае шчака.
   [Ням. Fluß.]
флюс², -у, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін
  1. Рэчыва, якое дабаўляецца да руды пры плаўцы для аддзялення шлаку і шкодных прымесей ад метаду.
  2. Рэчыва, якое скарыстоўваецца пры луджэнні, зварцы для ачысткі паверхні метаду ад вокіслаў.
  3. Рэчыва, якім запаўняюць поры гліняных і фарфоравых вырабаў пры абпальванні для надання ім моцнасці.
   [Ням. Fluß.]

❌

флюс

гэта

— рэчыва

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова флюс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	флю́с мн. —
Родны каго? чаго?	флю́су мн. —
Давальны каму? чаму?	флю́су мн. —
Вінавальны каго? што?	флю́с мн. —
Творны кім? чым?	флю́сам мн. —
Месны у кім? у чым?	флю́се мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

Слова флюс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік флюс — у родным, давальным, творным і месным склоне

флюс

Навігатар

Мемчыкі