Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

гнус і гнюс, -у, мужчынскі род
1. размоўнае слова Двухкрылыя насякомыя (камары, мошкі, сляпні), якія смокчуць кроў чалавека і цеплакроўнай жывёлы. Ля будана касцёр дыміцца І гнус нудою гідкай звонячы, Не пакідае хмарай віцца. ← Мікола Хведаровіч. Прыдумаў чорт, няйначай, гнюса, І не адбіцца аніяк Ад піску злоснага, і ўкусаў, І ад яго ліхіх атак. ← Міхась Калачынскі.
2. пераноснае значэнне Пра што-н. нікчэмнае, нізкае. А чым не гнус, напрыклад, хуліганства? Не мала шкодзіць нам распускае паганства. ← Уладзімір Корбан.

гнюс,
гл. гнус.

❌

гнюс

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гнюс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гню́с мн. гню́сы
Родны каго? чаго?	гню́су мн. гню́саў
Давальны каму? чаму?	гню́су мн. гню́сам
Вінавальны каго? што?	гню́с мн. гню́сы
Творны кім? чым?	гню́сам мн. гню́самі
Месны у кім? у чым?	гню́се мн. гню́сах
Клічная форма	— мн. —

Слова гнюс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік гнюс — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Навагрудак - нейрасетка - геральдыка Беларусі

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Навагрудак