мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
памара́нін — назоўнік памара́нчава — прыслоўе
канцэпт

памаранка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова памаранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
памара́нка

мн.  памара́нкі
Родны
каго? чаго?
памара́нкі

мн.  памара́нак
Давальны
каму? чаму?
памара́нцы

мн.  памара́нкам
Вінавальны
каго? што?
памара́нку

мн.  памара́нак
Творны
кім? чым?
памара́нкай, памара́нкаю

мн.  памара́нкамі
Месны
у кім? у чым?
памара́нцы

мн.  памара́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.


Расамаха  — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

pamaranka — беларуская лацінка

Слова памаранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік памаранка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове памарачэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пама́ньваць (10)

(10) бандара́нка

памаракава́ць (12)

(7) зара́нка

памара́нін (9)

(7) мара́нка

памара́нчава (11)

(7) па́ранка

памара́нчавы (11)

(7) сара́нка

памарачэ́нне (11)

(11) табасара́нка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пераклад