аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апавядальніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апавяда́льніца мн. апавяда́льніцы |
| Родны каго? чаго? |
апавяда́льніцы мн. апавяда́льніц |
| Давальны каму? чаму? |
апавяда́льніцы мн. апавяда́льніцам |
| Вінавальны каго? што? |
апавяда́льніцу мн. апавяда́льніц |
| Творны кім? чым? |
апавяда́льніцай, апавяда́льніцаю мн. апавяда́льніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
апавяда́льніцы мн. апавяда́льніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
Палачкі для вушэй нельга засоўваць у вушы.
век жыві — век вучысяapaviadaĺnica — беларуская лацінка
Слова апавядальніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апавядальніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апавяданне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апавяда́льна-эпі́чны (18)
(15) коп'екіда́льніца ‹
› апавяда́льнасць (14)
(13) раскіда́льніца ‹
› апавяда́льнік (12)
(15) кап'які́дальніца ‹
› апавяда́льніцкі (14)
(13) спавяда́льніца ‹
› апавяда́льны (11)
(12) агляда́льніца ‹
› апавяда́нне (10)
(13) дагляда́льніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.