STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апавяданне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апавяда́нне мн. апавяда́нні |
| Родны каго? чаго? |
апавяда́ння мн. апавяда́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апавяда́нню мн. апавяда́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апавяда́нне мн. апавяда́нні |
| Творны кім? чым? |
апавяда́ннем мн. апавяда́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апавяда́нні мн. апавяда́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.apaviadannie — беларуская лацінка
Слова апавяданне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апавяданне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апавяшчальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апавяда́льніца (13)
(9) давяда́нне ‹
› апавяда́льніцкі (14)
(9) завяда́нне ‹
› апавяда́льны (11)
(9) павяда́нне ‹
› апавяда́ны (9)
(15) мі́ні-апавяда́нне ‹
› апавяда́ны (9)
(14) кінаапавяда́нне ‹
› апавяда́цца (10)
(14) тэлеапавяда́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
