аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панізоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
панізо́ўе мн. панізо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
панізо́ўя мн. панізо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
панізо́ўю мн. панізо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
панізо́ўе мн. панізо́ўі |
| Творны кім? чым? |
панізо́ўем мн. панізо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
панізо́ўі мн. панізо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Дзяўчаты мараць пра мілых і клапатлівых хлопцаў, але ў такіх хлопцаў ужо ёсць хлопцы.
panizoŭje — беларуская лацінка
Слова панізоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панізоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паніка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пані́зіцца (9)
(7) грудо́ўе ‹
› пані́зіць (8)
(11) бездажджо́ўе ‹
› панізо́вы (8)
(6) нізо́ўе ‹
› панізо́ўскі (10)
(7) хмызо́ўе ‹
› па́ніка (6)
(11) аднарадко́ўе ‹
› панікавацца (11)
(10) міжрадко́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.