аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хмызоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хмызо́ўе мн. хмызо́ўі |
| Родны каго? чаго? |
хмызо́ўя мн. хмызо́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
хмызо́ўю мн. хмызо́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
хмызо́ўе мн. хмызо́ўі |
| Творны кім? чым? |
хмызо́ўем мн. хмызо́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
хмызо́ўі мн. хмызо́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
Разумны чалавек усё жыццё вучыцца, а дурань і так усё ведае.
chmyzoŭje — беларуская лацінка
Слова хмызоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хмызоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хмыканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хмызняко́ва-сфа́гнавы (19)
(11) бездажджо́ўе ‹
› хмызняко́вы (10)
(6) нізо́ўе ‹
› хмызня́чны (9)
(8) панізо́ўе ‹
› хмы́канне (8)
(11) аднарадко́ўе ‹
› хмы́каць (7)
(10) міжрадко́ўе ‹
› хмы́кнуць (8)
(13) васьмірадко́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.