STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паніўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пані́ўка мн. пані́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пані́ўкі мн. пані́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пані́ўцы мн. пані́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пані́ўку мн. пані́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пані́ўкай, пані́ўкаю мн. пані́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пані́ўцы мн. пані́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!
paniŭka — беларуская лацінка
Слова паніўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паніўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паніхіда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панісламі́ст (11)
(13) добразычлі́ўка ‹
› панісламі́сцкі (13)
(15) нядобразычлі́ўка ‹
› па́ністы (7)
(5) ні́ўка ‹
› паніхі́да (8)
(6) жні́ўка ‹
› паніхі́дны (9)
(8) крапі́ўка ‹
› паніце́лы (8)
(7) вы́піўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
