аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова панк-тусоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
панк-тусо́ўка мн. панк-тусо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
панк-тусо́ўкі мн. панк-тусо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
панк-тусо́ўцы мн. панк-тусо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
панк-тусо́ўку мн. панк-тусо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
панк-тусо́ўкай, панк-тусо́ўкаю мн. панк-тусо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
панк-тусо́ўцы мн. панк-тусо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
pank-tusoŭka — беларуская лацінка
Слова панк-тусоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панк-тусоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панлагізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панк-ро́к (8)
(8) брусо́ўка ‹
› панк-ру́х (8)
(7) тусо́ўка ‹
› панк-стры́жка (12)
(12) рэ́йв-тусо́ўка ‹
› панкава́ты (9)
(11) рок-тусо́ўка ‹
› панкава́ць (9)
(11) поп-тусо́ўка ‹
› па́нкавы (7)
(11) арт-тусо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.