аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова брусоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брусо́ўка мн. брусо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
брусо́ўкі мн. брусо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
брусо́ўцы мн. брусо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
брусо́ўку мн. брусо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
брусо́ўкай, брусо́ўкаю мн. брусо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
брусо́ўцы мн. брусо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
brusoŭka — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік брусоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брусочак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брусні́чына (10)
(11) дэфакусо́ўка ‹
› брусні́чынка (11)
(10) прымусо́ўка ‹
› брусо́к (6)
(9) гарусо́ўка ‹
› брусо́чак (8)
(7) тусо́ўка ‹
› брусо́чны (8)
(12) рэ́йв-тусо́ўка ‹
› бру́ссе (6)
(12) панк-тусо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.