аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гарусоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гарусо́ўка мн. гарусо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
гарусо́ўкі мн. гарусо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
гарусо́ўцы мн. гарусо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
гарусо́ўку мн. гарусо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
гарусо́ўкай, гарусо́ўкаю мн. гарусо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гарусо́ўцы мн. гарусо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуй: злых на прывязі трымаюць.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
harusoŭka — беларуская лацінка
Слова гарусоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гарусоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гаруспік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› га́русавы (8)
(8) курсо́ўка ‹
› га́руска (7)
(11) дэфакусо́ўка ‹
› га́русны (7)
(10) прымусо́ўка ‹
› гару́спік (8)
(8) брусо́ўка ‹
› гару́ча-зма́зачны (15)
(7) тусо́ўка ‹
› гару́чае (7)
(12) рэ́йв-тусо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.