STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова курсоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
курсо́ўка мн. курсо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
курсо́ўкі мн. курсо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
курсо́ўцы мн. курсо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
курсо́ўку мн. курсо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
курсо́ўкай, курсо́ўкаю мн. курсо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
курсо́ўцы мн. курсо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
kursoŭka — беларуская лацінка
Слова курсоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік курсоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове курта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› курсо́граф (9)
(9) нюансо́ўка ‹
› курсо́р (6)
(9) джынсо́ўка ‹
› курсо́рны (8)
(8) варсо́ўка ‹
› ку́рта (5)
(11) дэфакусо́ўка ‹
› ку́рта (5)
(10) прымусо́ўка ‹
› курта́ж (6)
(9) гарусо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
