курта

гэта

— асоба

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова курта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ку́рта мн. ку́рты
Родны каго? чаго?	ку́рты мн. ку́рт, ку́ртаў
Давальны каму? чаму?	ку́рце мн. ку́ртам
Вінавальны каго? што?	ку́рту мн. ку́рт, ку́ртаў
Творны кім? чым?	ку́ртай, ку́ртаю мн. ку́ртамі
Месны у кім? у чым?	ку́рце мн. ку́ртах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жаніцца — не мёду напіцца.

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

kurta — беларуская лацінка

Слова курта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: