аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова панна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́нна мн. па́нны |
| Родны каго? чаго? |
па́нны мн. па́ннаў |
| Давальны каму? чаму? |
па́нне мн. па́ннам |
| Вінавальны каго? што? |
па́нну мн. па́ннаў |
| Творны кім? чым? |
па́ннай, па́ннаю мн. па́ннамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́нне мн. па́ннах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пры пустой галаве — і смех пусты.
дзіўна быць у адных гадах з людзьмі ў гадах
panna — беларуская лацінка
Слова панна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› панлагі́ст (9)
(9) негума́нна ‹
› панміелафтыз (12)
(11) антыгума́нна ‹
› панміксія (9)
(7) тума́нна ‹
› па́нначка (8)
(10) бескара́нна ‹
› пано́ (4)
(8) стара́нна ‹
› пано́даць (8)
(10) застара́нна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.