Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пано, нескланяльнае слова, ніякі род
  1. У архітэктурных збудаваннях — паверхня на сцяне або столі, акаймаваная рамкай, бардзюрам і запоўненая ляпным або жывапісным арнаментам і пад.
  2. Вялікіх памераў карціна на палатне, прызначаная для запаўнення такой паверхні. Сквер быў упрыгожаны вялікімі пана з батальнымі сцэнамі. ← Уладзімір Карпаў. На галоўным фасадзе канструкцыйна неабходная глухая панель удала выкарыстана для дэкаратыўнага пано. ← газета «Літаратура і мастацтва».
   [Фр. panneau, ад лац. pannus — кавалак тканіны.]

❌

пано

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова пано
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пано́ мн. пано́
Родны каго? чаго?	пано́ мн. пано́
Давальны каму? чаму?	пано́ мн. пано́
Вінавальны каго? што?	пано́ мн. пано́
Творны кім? чым?	пано́ мн. пано́
Месны у кім? у чым?	пано́ мн. пано́
Клічная форма	— мн. —

Слова пано (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пано — у родным, давальным, творным і месным склоне

пано

Навігатар

Мемчыкі