STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пано́к мн. панкі́ |
| Родны каго? чаго? |
панка́ мн. панко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
панку́ мн. панка́м |
| Вінавальны каго? што? |
панка́ мн. панко́ў |
| Творны кім? чым? |
панко́м мн. панка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
панку́ мн. панка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.
panok — беларуская лацінка
Слова панок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панокванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› па́нначка (8)
(7) пузано́к ‹
› пано́ (4)
(7) пузано́к ‹
› пано́даць (8)
(7) калано́к ‹
› пано́каць (8)
(7) барано́к ‹
› пано́кванне (10)
(7) варано́к ‹
› пано́кваць (9)
(7) варано́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
