аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пісьмо
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пісьмо́ мн. пі́сьмы |
| Родны каго? чаго? |
пісьма́ мн. пі́сьмаў, пі́сем |
| Давальны каму? чаму? |
пісьму́ мн. пі́сьмам |
| Вінавальны каго? што? |
пісьмо́ мн. пі́сьмы |
| Творны кім? чым? |
пісьмо́м мн. пі́сьмамі |
| Месны у кім? у чым? |
пісьме́ мн. пі́сьмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
Ці лічыцца чалавек беларускамоўным, калі на порнхабе шукае па-расейску?
piśmo — беларуская лацінка
Слова пісьмо (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пісьмо — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пісьмовасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пісьме́нны (9)
(3) чмо́ ‹
› пісьме́нства (11)
(6) вязьмо́ ‹
› пісьмё́ны (8)
(6) бяльмо́ ‹
› пісьмо́ва (8)
(2) но́ ‹
› пісьмо́ва-літарату́рны (20)
(6) кімано́ ‹
› пісьмо́ва-размо́ўны (17)
(4) пано́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.