аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова панурэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
панурэ́нне мн. панурэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
панурэ́ння мн. панурэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
панурэ́нню мн. панурэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
панурэ́нне мн. панурэ́нні |
| Творны кім? чым? |
панурэ́ннем мн. панурэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
панурэ́нні мн. панурэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.
Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.
panurennie — беларуская лацінка
Слова панурэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панурэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пану́рысты (9)
(9) ачмурэ́нне ‹
› пану́рыцца (9)
(10) зачмурэ́нне ‹
› пану́рыць (8)
(7) нурэ́нне ‹
› па́нус (5)
(8) знурэ́нне ‹
› пану́ючы (7)
(9) вынурэ́нне ‹
› пану́ючы (7)
(9) чапурэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.