аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
панурэ́нне — назоўнік пану́ючы — прыметнік
канцэпт

панус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова панус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 па́нус

мн.  па́нусы
Родны
каго? чаго?		 па́нусу

мн.  па́нусаў
Давальны
каму? чаму?		 па́нусу

мн.  па́нусам
Вінавальны
каго? што?		 па́нус

мн.  па́нусы
Творны
кім? чым?		 па́нусам

мн.  па́нусамі
Месны
у кім? у чым?		 па́нусе

мн.  па́нусах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.


panus — беларуская лацінка

Слова панус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік панус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове панфілавец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пану́рыцца (9)

(5) га́нус ‹

› пану́рыць (8)

(8) панда́нус ‹

› панурэ́нне (9)

(8) панда́нус ‹

› пану́ючы (7)

(7) тэ́танус ‹

› пану́ючы (7)

(7) тэта́нус ‹

› пану́ючы (7)

(4) гну́с ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піць