STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ганус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
га́нус мн. га́нусы |
| Родны каго? чаго? |
га́нусу мн. га́нусаў |
| Давальны каму? чаму? |
га́нусу мн. га́нусам |
| Вінавальны каго? што? |
га́нус мн. га́нусы |
| Творны кім? чым? |
га́нусам мн. га́нусамі |
| Месны у кім? у чым? |
га́нусе мн. га́нусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
hanus — беларуская лацінка
Слова ганус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ганус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ганусаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гантэ́ль (7)
(5) ля́мус ‹
› гантэ́льны (9)
(3) ну́с ‹
› гантэ́ля (7)
(4) анус ‹
› га́нусавы (8)
(8) панда́нус ‹
› га́нусаўка (9)
(8) панда́нус ‹
› га́нцавіцкі (10)
(5) па́нус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
